ayrılık acısından kurtulmak çok zor.kabul.
bazılarımız o'nu unutmak için başkalarının kollarına atar kendilerini.ucuzlaşır.
bazılarımız gelişim için kurstan sosyal aktiviteden hobilere..yükseldiğini bilmek hoşuna gider.
ama sevmek o'nun acısına bile katlanmayı gerektirir bence.
her gün onunla uyanmak yine her gün onunla uyumak..
karşılık beklemeden acısıyla yaşamak.
çünkü bu ondan geriye kalan tek şeydir.
önceleri öfke sonra üzüntü sonra hissizlik ve sonra bir başkası olur.
ve başta acı hiç dinmeyecekmiş gibi gelir.
ben dinmesinde zaten diyenlerdenim.
başkası ağlatacağına o ağlatsın.
geri dönemeyecek biliyorum..
canını yaktın mı bir daha gelmez sana.
tanıyorum.
kendim den biliyorum onu.
ağlasada gelmez.canını yaktım zaten gelmesin. ben bu üzüntüyle lanetlendim. yüzünü güldüremedim.yordum.
çok sevdim.
bulutlardan çok.çiçeklerden çok.
iyilik hissinden çok.
ama sevdiğimden çok üzdüm.
zaman makinem olsa sürekli onu ilk gördüğüm ana gider baştan yaşardım en baştan en baştan.
çünkü onu yaşamak kendi hayatımı yaşamaktan daha güzeldi.
şimdi dualarım.ölmek,komaya girmek kalbimin durması yönünde.
başkasını seversem kendimi affetmicem.
ben hiç bu kadar sevmemiştim.
eğer bi başkası olursa insanlığa olan inancm gibi kendime olan inancım da bitecek.
ben tercihimi yaptım.
ondan başkasını istemiyorum.
amaa asla devamı olmayacak bnu da biliyorum.
olsun canı sağolsun onun
hayatıma girdiyse yaptığım iyiliklerin karşılığı olarak girdi biliyorm.
çıktıysada yaptığm kötülüklern cezası.çekicem mecbur.
hem allah kalbin sıkıştığında her ağladığında başını okşar insanın.
ve belki birgün bana geri verir.
burda olmasa başka bi zamanda başka bir yerde.
ya da her neyse..
seviyorum işte.
ölüm acısı çekercesine yakıyor tüm hücrelerimi yokluğu.
al allahım ömürümü onun ömrüne ekle.
o çok yaşasın mutlu yaşasın.
beni çıkar gözden.
ben istemiyorm yarım kalmak.
zaten sevmek ölmekle aynı şeymiş anladım.
her neyse işte.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder