Çevremde güzel ve saf olan akla gelebilecek her bir şeyi ; mevsim değişikliği zamanlarında yüklüğe kaldırılan,yeni mevsime ait olmayan,en kötüsü de seneye giyilmeyeceğini bildiğin kıyafetler gibi temizledim,katladım ve kaldırdım.Naftalin kokuyor bu yüzden tüm güzel, iyi ve saf şeyler..
Şimdi çevremde gördüğüm tek şey yenilik.Güzel değil hiç biri.Ama bir o kadar eski geliyor bana.Sanki hep var olmuşcasına tanıdık ve eski..Kadifemsi bir kırmızılık var bu eskilikte.Kim demiş kötülük siyahtır diye?
Yeni,ama eski hissettiren ; kötü ama güzel renk ve dokunuşa sahip bu yeni mevsimde yapraklar mı dökülüyor yoksa çiçekler mi açılıyor bilmiyorum. Ama çiçek açacaksa umarım günebakanlar doğurur bana.
