sevgilim.

biliyorum evrene savrulacak ve hiç bir işe yaramayacak çok fazla kelime biriktiriyorum ve bir çırpıda sana tüketiyorum..
ama sevgilim.. diyorlar ki değmez..uzaktan kalpler değmez birbirine..
diyorlar ki seni sevseydi bırakmazdı..
diyorlar ki yürümezdi zaten.
sevgilim ben bu insanlardan kaçıp onlara kulağımı tıkayıp sana gelmiştim hani?ve sende bana..
ne bilirler ki??nerden bilirler ki titreyen sözcüklerimizi ordan buraya??

biliyor musun onları haklı çıkardığın için sana kızıyorum.
neden şimdi konuşuyorlar?neden izin veriyorsun ? neden beni seviyorsun ama yine de sırtını çeviriyorsun?

her neyse canın sağolsun.
her ne olursa olsun seni yine seviyorum.
diğerleri umrumda değil.
değmez diyorlar sanki kendileri değeri bilirmiş gibi..onlar hep öyle..boşver biz yine biz kalalım.yani sen sen ..ben de ben olarak..biz yoktu unuttum..

-------



sensizliğe alışmak istemiyorum.
ya da başkalarına alışmak.
sevemem demiyorum bir daha..istemiyorum diyorum.
ben ne yapayım senin sesinden duymadığım türküyü?
ben ne yapayım uyurken melek gibi görünmeyen sevgiliyi?
ben sabahlara kadar senin kokunu içime sinmek,ve sabahları da senin saçlarındaki akları saymak istiyorum.



--------



önümüzde koca bir ömür var şimdi..bensiz maç izleyip bensiz hamakta sallanıp bensiz komik fotoğraflara güleceksin öyle mi? ya da belki başkalarıyla..peki biran olsun aklına gelirsem? kanın donarsa? en mutlu olduğun anda derin bi özlem çekersen?
hiç mi korkmuyorsun yanında olmamamdan?
eğer bunları hissetmem diyorsan sevmiyorsun.rahat ol sevgilim.üzülmeyeceksin çok.en azından benim yüzümden.,



---------




biliyorum. şimdi gelsen şimdi sevsen; eskisi gibi olamayız.
burnumda dinmeyen sızı gözümde kurumayan yaş olmasaydın belki..
ama sen mutluluğum olacakken yasım oldun.
her şey için üzgünüm.
eğer kalbin kırıldıysa al benim ki de senin olsun.
benim artık ihtiyacım da yok zaten..

hoşçakal.

22.12.14

bugün yine çok seviyorum.
maalesef..
acı çekmeyi bile doğru düzgün beceremiyorum.
oysa o ne adam..sessizce çekildi acısını çekiyor.
orda saklandığı köşesinde beni unutmaya çalışıyor.
ya ben?..
podyumda ışıklar altında ağladıklarımı kahkahalarımla bastırıyorum.
sırf nasıl sevdiğimi bilmesinler diye.
unutmak kolay gibi davranıyorum.
çünkü bu kadar çok sevmişken  sevilmediğim için utanıyorum.
hakettim mi gerçekten?


maalesef bugünde onu herkesten çok seviyorum.

21.121-2

ayrılık acısından kurtulmak çok  zor.kabul.
bazılarımız o'nu unutmak için başkalarının kollarına atar kendilerini.ucuzlaşır.

bazılarımız gelişim için kurstan sosyal aktiviteden hobilere..yükseldiğini bilmek hoşuna gider.

ama sevmek o'nun acısına bile katlanmayı gerektirir bence.

her gün onunla uyanmak yine her gün onunla uyumak..
karşılık beklemeden acısıyla yaşamak.
çünkü bu ondan geriye kalan tek şeydir.

önceleri öfke sonra üzüntü sonra hissizlik ve sonra bir başkası olur.

ve başta acı hiç dinmeyecekmiş gibi gelir.

ben dinmesinde zaten diyenlerdenim.

başkası ağlatacağına o ağlatsın.

geri dönemeyecek biliyorum..
canını yaktın mı bir daha gelmez sana.
tanıyorum.
kendim den biliyorum onu.
ağlasada gelmez.canını yaktım zaten gelmesin. ben bu üzüntüyle lanetlendim. yüzünü güldüremedim.yordum.

çok sevdim.
bulutlardan çok.çiçeklerden çok.
iyilik hissinden çok.
ama sevdiğimden çok üzdüm.

zaman makinem olsa sürekli onu ilk gördüğüm ana gider baştan yaşardım en baştan en baştan.
çünkü onu yaşamak kendi hayatımı yaşamaktan daha güzeldi.

şimdi dualarım.ölmek,komaya girmek kalbimin durması yönünde.
başkasını seversem kendimi affetmicem.
ben hiç bu kadar sevmemiştim.
eğer bi başkası olursa insanlığa  olan inancm gibi kendime olan inancım da bitecek.
ben tercihimi yaptım.
ondan başkasını istemiyorum.
amaa asla devamı olmayacak bnu da biliyorum.
olsun canı sağolsun onun
hayatıma girdiyse yaptığım iyiliklerin karşılığı olarak girdi biliyorm.
çıktıysada yaptığm kötülüklern cezası.çekicem mecbur.

hem allah kalbin sıkıştığında her ağladığında başını okşar insanın.
ve belki birgün bana geri verir.
burda olmasa başka bi zamanda başka bir yerde.

ya da her neyse..

seviyorum işte.

ölüm acısı çekercesine yakıyor tüm hücrelerimi yokluğu.

al allahım ömürümü onun ömrüne ekle.

o çok yaşasın mutlu yaşasın.

beni çıkar gözden.
ben istemiyorm  yarım kalmak.


zaten sevmek ölmekle aynı şeymiş anladım.

her neyse işte.

21.12

çok seviyorum. incittiği kadar çok..

biten aşkın yazını tutmak.

şimdi buraya upuzun bir yazı yazmak  lazım:

yaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaazzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııı