ben çok küçük yaştayken düştüm.
upuzun dümdüz bir yoldu aslında.
önüme bakmıyordum.sağıma,soluma ,arkama..önüm dışımda her yere.
ve aniden düştüm.
işte o günden beri o yoldan geçen herkes ya üzerime basıp yoluma devam etti ya da bana takılıp düştü ve yanıma uzandı.
bazılarıysa yoluna devam etmeyip sürekli beni tekmeledi.çünkü uzun ve düz yolda çok sıkılmışlardı.
benimle kızgınlıklarını paylaştılar.
işte ben o günden bu yana uzandığım o yerden kalkamadım.
berelerim yaralarım iyileşti.epey oldu.ama düştüğüm yerden hiç kalkamadığımdan hiç ilerleyemedim de..
şimdi şimdi hayatıma yeni giren bir erkek elimden tutuyor..beni yola geri koyuyor.ama çok korkuyorum.ya kalkınca elimi bırakırsa?ben daha önce o yolda tek başıma yürüyememiştim.
elimi bırakırsa nasıl yürüyeceğim?dizlerimde titriyor zaten.yürümek çok zor olacak.
9 nisan 2015
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder