11.04.2015

hayat tuhaf.,
şuan sevgilimin eski sevgilisine bir sosyal paylaşım platformunda paylaştığı bir şarkıyı dinliyorum.
ne yöne baksam korkunç bir geçmiş görüyorum. evet uuzun bir birliktelik ve izleri.
o kadar uzun bir ilişkim olmadığı için bunu anlayamıyorum ve korkuyorum.
ben henüz birkaç aylık bir sevgiliyim. geçici bir heves olabilirim. birlikteliklerim kısa olduğu için hiç birinin ne kokusunu ne tenini ne dudaklarını ne de onlar aaitkişisel bilgilerini hatırlıyorum. telefon numaralarını bile ezberleyemimiştim. bir gün bitecek bu ilişki diye belkide..
ya uzun birliktelikler unutulmuyorsa ? beyne kazınıyorsa tüm o detaylar ve  'yeni'yle hep kıyaslanıyorsa? düşüncesi bile kırıyor.uzun bir birliktelikle savaşamayacak kadar yaşlı hissediyorum.
şartlar eşit değil bi kere. bilmediğim bir geçmişle savaşmak zorunda kalmam umarım. kalırsam;kalmam çünkü.
ben kimseyle kıyaslanabilecek kadar özgün,güzel ya ada kültürlü bir kız değilim.
ben hiç bir zaman o kız olamayacak kadar silik biriyim.
ben yokluğa çok yakın azlık kadar çok bir kimseyim.
duygularım tonlar çekiyor.ben yüküm.ben çok kolay elde edilir zor elde tutulurum.
ben ; benim işte. olduğum pek çok şeyi sayabilirim .ama olmadığım şeyler neler ?onları bu ilişkide bir çözebilsem belki mutlu olacağım o vakit.
mesela;
umarım otobüs beklenilen bir durak değilimdir.
ya da papatyanın o hep sevilen yaprakları bittiğinde elde kalan ve umursamadan fırlatılıp atılan sap değilimdir.
ben güzel kokmayan bir gül ; aitlik hissetmeyen bir yitik olmak istemiyorum.
ben uzun bir geçmişin gölgesinde fark edilmeyen bir iklim olmak istemiyorum.