Arkadaşlarımın mezuniyet törenine gittim.Destek olmak için.Ve tam olarak oracıkta eski sevgilimi, yeni kız arkadışını ailesiyle tanıştırırken uzaktan seyrettim. Omurgalarıma doğru kürekle vurmuşlar gibi bi acı hissetmedim.Ama daha sonra aynı yerde , flörtleştiğim başka eski bir erkek arkadaşımı aynı şekilde kız arkadaşıyla ailesini tanıştırırken gördüm.Başımdan aşağı kaynar sular dökülmedi.
Hiç üzülmedim.
Düşündüm ben bu kızların yerinde olabilirdim.Nasılda geriliyorlar şimdi soğuk terler döküyolar dedim.
Sonra tek başıma olduğumu fark ettim.İşte buna üzüldüm.Beynime silah dayayıp tak diye vurmuşlar gibi şok bile yaşayamadan öldüm bir an.Ama sonra geçti.Tam geçtiğinde kocaman bi yıldız kaydı gök yüzünden ve ben dilek dilemedim.Oda benim gibiydi.Yalnız , eskiden birileri için değerli ama şimdi kimsesizlik kadar değersiz.
Mezuniyet töreninden ayrıldıktan sonra evime geldim.Ve şuan kara kara,bağlı olduğum tek şeyin bu blog olduğunu fark ettim.Ne birine ne bi şeye bağlanamayan ben büyük bir adım atıyorum sanırım.Benimle evlenir misin sevgili blog?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder