kimsesiz.

Her şeyi silmeyi düşündüm.Herkesi terk etmeyi.Unutmayı. Kahrolduğumdan bir melteme karışmak istedim.uçup bilmediğim yerlerin bilmediğim insanlarının havasına karışmak..Bir şey tuttu beni.Beni bu hale getiren,yok eden şey aynı zamanda var ediyordu.Yüreğim atıyorsa hala nefes alıyorsam sebebi aynıydı tükenişimle.Ve yaşam mücadelesindeyim hala.aynı memlekette aynı nefeslerle.
Aşk nedir bilmem diyorum her gün.Anlamam ben öyle saçma sapan şeylerden.Halbuki biliyorum;aşk yaşam sebebim.Biz büyüyüp dünya değişirken kalbimiz hep bir kişi için atıyor olacak.Kendimiz için değildir hiç bir zaman.Tek bir kişi sahiptir o kalbe,nefese,bedene..Sonrasında gelen ziyaretçiler yara bandıdır.Asla iyileştirmez sadece daha fazla acıyı engeller.Korur kollar.Ama iyileştirmez.
Daha fazla acımaması dileğiyle..

http://www.youtube.com/watch?v=Gl5uJul3IeU